2r.txt

d̵ magni tͣsee ꝯsũmmatiq Catonis:
D ocmata sic seq̾ris: talis uͭ ẽẽ velis:
P ectore nͨ nudo strictos inc᷑ris in enses:
Qd̵ fecisse uelim te daciane facis.
N olo uirũ facili redimit qͥ sanguine famã.
Hũc uolo laudari qͥ sñ morte potest.
Bellus homo ⁊ magnꝰ uis id̵ cotta uid̾i.
S et qui bellus hõ est cotta:pusillus hõ est
Petit gemellus nuptias maronille:
E t cupit et instat. ⁊p̾cat᷑ et donat.
A deo ne pulcͣ est : ĩmo fedius est :
Qͥd gͦ illa placet : ⁊ pedit . ⁊ tussi
Casta suo gladiũ cũ tͣd̾et arria peto.
Quem de uisc̾ib tͣx̾̾at ip̃ã suis.
S i qͣ fidet uulnꝰ qd̵ feci nõ dolet inquid.
S et qd̾ tu facies hoc mͥ pete dolet.
V nde potest auidus capte leo parc̾e prede:
s et tñ ẽẽ tuus dr̃. gͦ potᷤᷤ.
Sunt bona sũt quedam mediocͥa. sũt mala pl᷑a:
Q ue legis hic. alit̾ nõ fit auite liber.
S i menimi tͥ qͣtuor elya dentes.
Expulit una duos tꝰsis. et una duos.
I am secura potes cũnctis tussire dieb.
N il istic qͥd agat t̾tia tussit ht̃.
Dic mͥ quid furor est turba spectante uocata
S olus boletos ceciliane uorat.
Qͥ d dignũ tanto tͥ uentre gulaq p̾cabor:
B oletũ qͣlem claudiꝰ edit : edas.
Cun pet̾et regem decepta satellite dextͣ :
I ngessit sacͥs se ꝑitura focis.
Quid te tucca iuuat uetlõ misc̾e fal̾no.
I n uaticanis. condita musta cadis:
Q uid tm̃ fec̾e boni tͥ pessima uina:
A ut quid fec̾unt optima uina mali:
¶Ad Decianũ.
¶Ad Cottam
¶Ad Gẽmlo ⁊ maronis
¶Arria ⁊ peto
¶Ad Sefarem
¶Ad Auitũ
¶Ad Elyã
¶Ad Cecilianũ.
¶mucio ⁊ porsenna.
D e nob̵ facile ẽ. scelꝰest iugulare fal̾nũ.
E t dare cãpano toxica uina cado.
C õuiue m̾uere tui fortasse ꝑire.
A mphora ñ m̾uit tã p̾tiosa mori